ပန္းတစ္ပြင္႕

ပန္းတစ္ပြင္႔
ဆူးညႊန္႔ေတြ၀ိုင္းေနလည္း
နမ္းခြင္႔ရယ္ ရခ်င္တယ္

ပန္းတစ္ပြင္႔ရဲ႕
ဒ႑ာရီမွာ
ဥယာဥ္မွဴးလဲး ျဖစ္ခ်င္မိတယ္

ကိုယ္႔ကိုကို ေမးမိတယ္

အေျဖမသိတဲ႔ေမးခြန္း

သစ္ရြက္ေလးေတြေပၚ
ေနျခည္ႏိုေလးေတြက်ေရာက္ခဲ႔တဲ႔မနက္ခင္းတစ္ခု
သူ႔အေရာင္အေသြးေတြ ေတာက္ပခဲ႔ရတယ္..
ေလေျပေလညွင္းေတြ တိုက္ခက္ေတာ႔လဲး..
သူ႔အသြင္က လန္းဆန္းေနခဲ႔တယ္
ေနျခည္ေလးနဲ႔ေလႏုေအးအျပီးမွာ
လွိဳင္းထန္ေလေလး လွ်ပ္တစ္ျပက္တိုက္ခက္စဥ္မွာ..
သူမွီတြယ္ရာသစ္ပင္လွနဲ႔ေ၀းကြာခဲ႔ရတယ္
ျပီးေတာ႔.
သူဟာေနေရာင္ျခည္ေတြရဲ႕ထိုးႏွက္မွဳေအာက္မွာ
အားကိုးရာ သစ္ပင္လွလဲး မရွိေတာ႔ဘူး
"ေၾသာ္.. သစ္ရြက္ေလးရဲ႕ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္" ပဲးလို႔ ငါခံယူလိုက္တယ္
ငါ႔ဘ၀ေကား ဘယ္မွာလဲး .. ဘယ္အခ်ိန္လဲး.. ဘာအတြက္လဲး
မေရရာ မေသခ်ာတဲ႔ ငါ႔ဘ၀အတြက္
ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ
အေျဖကေတာ႔ ဘယ္ဆီမွာဆိုတာ ငါကိုယ္တိုင္လဲးမသိခဲ႔ပါဘူး

၂၀၀၇ ခုႏွစ္စာသင္ႏွစ္အစတုန္းက ဘာမွန္းမသိဘဲး တစ္ေယာက္ထဲးျဖစ္ပ်က္ခဲ႔တဲ႔ ..အရာကို အမွတ္တရ..

ေခါင္းစီးမရွိ

အိပ္ေပ်ာ္ျခင္းအလွ်င္းမရွိပဲး
ငါ႔စိတ္ေတြ အေ၀းတစ္ေနရာကို ေရာက္ေနတယ္
ငို္က္မ်ဥ္းတဲ႔ ဒီခဏ
ငါ႔လက္က တစ္ခုခုျပဳပ္က်သလို
အသိစိတ္မဲ႔ ခႏၱာျဖစ္သြားသလားပဲး
ခႏၱာရွိလည္း စိတ္၀ိဥာန္ပ်ံလြင္႔ေနလို႔
ထိန္ခ်ဳပ္၍လည္းမပိုင္ ငါ႔ခႏၱာ။

ေတြေ၀မိန္႔ေမားျခင္းေတြနဲ႔
ထိုင္းမိွဳင္းျခင္းေတြကို ဦးခိုက္လို႔
မိုက္မိတာငါဟာ မင္းကိုေတြ႔ကတည္းကပါ
သက္ရွိေပမယ္႔ ႏွလံုးသားက အေသြးအသားမရွိ
ခံစားတတ္ဖို႔ဆိုတာ မင္းအတြက္ အဘိဓာန္မ်ားစြာကို
ရွာေဖြဖတ္ရွဳခိုင္းသလို ျဖစ္ေနလိမ္႔မယ္ ။

မင္းမသိတဲ႔အဘိဓာန္ကို
ငါကရွာခိုင္းဖို႔ၾကိဳးစားမိသူဆိုေတာ႔
မွားတာက ငါပါပဲး
ငါကိုငါသိတိယွဥ္ျပီး သံုးသပ္ႏိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားရဦးမွာပါလား
အေသြားအသားနဲ႔ တည္ရွိေနတဲ႔ မင္႔ခႏၱာမွာ
ေႏြးေထြးမွဳရွိတဲ႔ အသဲးတစ္စံုေရာက္ရွိလာပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း

သူငယ္ခ်င္းသို႕

ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး
ျမဲးစဥ္ျပံဳးလို႔
အစဥ္သန္႔ စိတ္ၾကည္
ျမဲးေပ်ာ္ရႊင္ေစ
မွိဳင္းရီေ၀စိတ္
ေနာက္က်ိစိတ္အား
ထိန္းခ်ဳပ္သန္႔စင္
လိုရာေဆာင္၍ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ